حس میکردم از سیاره ی دیگری امده ام
حالا دیگر مطمئن شدم
اما نمیدانم دقیقا کدام سیاره!!
گاهی وقت ها دلم یک هم صحبت میخواهد
که دقیقا بداند چه میگویم
نه این که ادا درارد ها! واقعی بفهمد!!
دو لیوان چای و بیسکوییت
کنار هم بنشینیم برای هم از هر دری بگوییم
بازویش را بگیرم
احساس امنیت کنم
احساس ارامش کند
پایان این حسرت ها کجاست؟
اصلا پایانی دارد؟
برچسب:
نویسنده: فاطمه اسدی