من...

95/7/26

10:35 p.m

نرمی و خنکارا در اطرافم حس میکردم

سبک بالی در عمق وجودم ریشه دوانده

باد موهایم را به هم میریزد

و صدا ی جیر جیرک ها، ارامش و سکون لب هایم...

لبخندی به وسعت زندگی بر ان ها می نشانند!

جیرجیرک ها سکوت هرچیزی را برهم میزنند

چه کسی گفت ک شبها همگان خواب هستند....؟!

جیرجیرک ها شب زنده دار ترین، شب زنده دار ها هستند....

دست هایم را تکیه گاه کرده ام و یک زانویم رابالا داده و به هیچ مینگرم

ان وقت ها که ان پایین بودم اینجا هیچ بود ولی حالا هیچ برایم معنی دیگری گرفته

[ادامه مطلب را کلیک کنید]